O poziomie wysiłkowym decyduje:

- objawy zmęczenia,

- poziom równowagi psychicznej,

- samopoczucie.

Poniższe zadania zdecydowanie wymagają więc respektowania stanu dziecka. Występują one w różnych formach. Staramy się również stwarza możliwość wielozmysłowego poznania rzeczywistości. Dlatego całość postępowania przeplatamy różnymi formami terapii.

 

Trzy poziomy wydolności wysiłkowej

 

Najwyższy poziom wysiłkowy – dotyczy dzieci, u których proces chorobowy cofa się, a pacjent wchodzi w czas rekonwalescencji – lekarz określa go jako dobry.

Praca nauczyciela polega na stopniowym przechodzeniu do terapii za pomocą pracy poprzez:

Na tym etapie nauczyciel stosuje:

 

Wyższy poziom wysiłkowy – dotyczy dzieci o dobrym stanie dziecka wg lekarza (pracujemy z dziećmi, u których minął kryzys, zlikwidowano ból, gdy choroba ma przebieg łagodny, przy chorobach przewlekłych).

Na tym etapie nauczyciel:

- wykrywa braki i luki, opóźnienia (opracowuje w sposób indywidualny wg poziomu wysiłkowego, aby nie wystąpiło zmęczenie)

- uzupełnia wiedzę,

- usystematyzowuje ją,

- utrwala wiadomości.

 

Najniższy poziom wysiłkowydziecko jest w stanie ciężkim, nauczyciel i wychowawca pracują na tyle, na ile zezwoli lekarz.

Praca nauczyciela polega na:

UNIKAMY NA TYM POZIOMIE:

KTÓRE DZIECI KWALIFIKUJĄ SIĘ NA TEN POZIOM?

 

1 Receptywność – słuchanie krótkich opowiadań, oglądanie filmów, albumów, zdjęć o znanych treściach pozytywnie zabarwionych emocjonalnie – chodzi o wprowadzenie pogodnego nastroju).

 

2 Opracowanie poziomów wysiłkowych na podstawie wykładu mgr Krystyny Bakoń, wykładowcy Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.